Güneşi tanımıyorlar.

Ayçiçeği açtı, geçte olsa güzel yüzünü gördük.

Ayçiçeği endüstri bitkisi olarak 1933 yılında Romanya’nın Dobruca bölgesinden gelenler tarafından yoğun olarak ekilmeye başlanılmış ve günümüzde de en çok kullanılan yemeklik yağ bitkisidir.

Türkiye’de ekim alanı olarak Marmara bölgesi başta gelmektedir, Marmara bölgesinin Trakya bölümü genel üretimin çoğunluğunu karşılamakta ve Tekirdağ ili ülke üretiminin % 40 ını üretmektedir, ilçe olarak ta % 15 le Hayrabolu dur.

Halk arasında ve bölgesel olarak “gündöndü, günebakan” gibi daha birçok adı vardır.
Burada gün kelimesi güneşle ilgili olandır.

Eskiden yerli ayçiçeği ekilirken sabah olunca, güneşin doğuşunu ona dönerek bekler, akşama kadar sanki güneşin bir uydusu gibi peşinden gider akşam olunca güneşi uğurlardı.

Şimdiki ayçiçekiler hibrit olduğundan yani GDO lu ve genetiği ile oynanmış olduğundan artık güneşle ilgileri yok, zaten son yıllarda ekilen ayçiçeklerin bal özü verim oranları çok düşük.

Sanki diyorum “gündöndü, günebakan” kelimesi artık hatıra olarak kalacak, çünkü bu ada uygun gelişmiyor, ne dersiniz?

Saygılar.