Bal arısı kolonilerinde (Apis mellifera L.) arı akarı (Varroa destructor Anderson&Trueman) ile mücadelede bazı organik bileşiklerin etkinlikleri ile bunların baldaki kalıntı düzeyleri

Berna Emsan
Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Zootekni Anabilim Dalı, 2008, 140 s.
TEZ NO: 232845
Sorgu Penceresine TEZ NO’yu yazarak Ayrıntılı Bilgi ve PDF dökümana ulaşmak için tıklayınız

ÖZET
Bal arısı kolonilerinde arı akarı (Varroa destructor) ile mücadelede üç farklı metotla uygulanan thymol, oksalik asit ve thymol-oksalik asit karışımının etkinliği ve koloni gelişimine olan etkileri araştırılmıştır. İlaçlar toz olarak, şeker şurubu ile sulandırılıp arılar üzerine damlatılarak ve alkolde çözündürülüp emici köpüklere emdirilerek uygulanmıştır. İlaçlama sonrası en iyi sonuçlar thymol toz (%89.98) ve thymol emici köpük grubunda (%77.15) elde edilmiştir. En düşük etkiler (<%50) ise oksalik asit muamele gruplarında olmuştur. Tüm muamele gruplarında, ilaç uygulamalarından sonraki ilk üç günde yüksek oranda akar ölümü görülmüş ancak ilaçlar üç günden sonra thymol toz metodu hariç etkinliklerini kaybetmişlerdir.Kovanlardan toplanan bal örneklerinde tespit edilen thymol kalıntı miktarı, thymol toz grubunda 0.021-0.288 mg/kg, thymol şeker şurubu karışımında 0.088-0.301 mg/kg ve thymol emici köpük grubunda 0.041-0.277 mg/kg arasında değişmiştir. Balda oksalik asit kalıntı miktarları ise 6.63-34.99 mg/kg arasında olmuştur. İlaçların karışımında thymol için baldaki kalıntı miktarları, 0.037-0.319 mg/kg ve oksalik asit için 6.63-34.28 mg/kg arasında değişmiştir. Bu sonuçlar Dünya Sağlık Örgütü’nün bu pestisitler için kabul edilebilir limitlerinin altında kalmıştır.

Anahtar Kelimeler: Varroa destructor; bal arısı; etkinlik; kalıntılar; oksalik asit; thymol