Propolis üretim yöntemlerinin koloni performansı ve propolisin özellikleri üzerine etkileri

Semiramis Kutluca Karlıdağ
Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Zootekni Anabilim Dalı, 2003, 160 s.
TEZ NO: 131565
Sorgu Penceresine TEZ NO’yu yazarak Ayrıntılı Bilgi ve PDF dökümana ulaşmak için tıklayınız

ÖZET
Farklı balarısı (Apis mellifera L.) ırkı kolonilerinde propolis toplama yeteneği bakımından uygun genotip, yöntem ve dönemler belirlenerek, kolonilerin bazı fizyolojik özelliklerinin nasıl etkilendiği araştırılmış ve propolis örneklerinin kimyasal analizi yapılmıştır. Kafkas, Karniyol ve Anadolu genotipleri için ortalama propolis verimi sırasıyla 11.40±2.19 g/koloni, 19.20±5.49 g/koloni ve 15.30±5.30 g/koloni olarak belirlenmiş ve bu değerler arasındaki fark önemsiz bulunmuştur. En yüksek propolis verimi, plastik ızgaralı örtü tahtalı kolonilerde (36.33±7.32 g/koloni) olup, bunu sırasıyla yandan ahşap tuzaklı koloniler (6.37±1.47 g/koloni) ve önden ahşap tuzaklı koloniler (4.04±0.86 g/koloni) izlemiştir. Yapılan karşılaştırmada plastik ızgaralı örtü tahtalı kolonilerin önden ahşap tuzaklı ve yandan ahşap tuzaklı kolonilerden farklılığı önemli (p<0.05) bulunmuştur. Dönemler arasındaki farklılık ise önemsiz çıkmıştır. Yöntemler bakımından ergin an gelişimi, nektar akımı dönemi ağırlık kazancı ve uçuş etkinliği önemsiz, kuluçka alanı gelişimi ve bal verimi önemli (p<0.05) bulunmuştur. Kimyasal analizi yapılan örneklerde alkoller, terpenler, ketonlar ve aromatik asitler en çok görülen bileşikler olarak tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Balarısı (A. mellifera L.) genotipleri; dönemler; fizyolojik özellikler; kimyasal özellikler; propolis üretim yöntemleri