KENCE, Meral; AKKAYA, Mahinur; KENCE, Aykut; BODUR, Çağrı; HADİMOĞULLARI, Necva
TÜBİTAK TBAG Proje No. 1934;100T053, 2003: 1-51
Makale No: 41699
Sorgu Penceresine MAKALE NO’yu yazarak Ayrıntılı Bilgi ve PDF dökümana ulaşmak için tıklayınız
ÖZET
Bu çalışmada Türkiye’deki balarısı populasyonlarının gösterdiği kalıtsal çeşitliliğin mikrosatelitler kullanılarak incelenmesi amaçlanmıtır. Beş farklı alttüre ait balarısı (Apis melliferä L) örnekleri kuzey doğu Anadolu (Artvin-A.m.caucasica), güneydoğu Anadolu (Hatay-A.m.syriaca), doğu Anadolu (Hakkari-A.m.meda), orta Anadolu (Eskişehir-A.m.anatoliaca) ve Türkiye’nin Avrupa yakasından (Kırklareli-A.m.carnica) toplanıp beş mikrosatelit lokusu yönünden araştırılmıştır. Çalışılan 4 Anadolu populasyonunda, aynı mikrosatelitler kullanılarak A soy hattı (0.234-0.400) ve C soy hattı (0.410-0.564) için bulunan ortalama heterozigotluk düzeylerinden daha yüksek olan 0.641-0.739 arası değişen ortalama heterozitluk değerleri bulunmuştur. Bulunan
değerleri Türkiye’deki balarısı populasyonlarındaki farklılaşmanın anlamlı olduğunu ortaya koymuştur. Hatay populasyonu diğer tüm populasyonlardan farklı bulunmuştur (P <0.05). Bu yüzden Hatay populasyonunun O soy hattına ait olduğu düşünülebilir. Türkiye’nin Avrupa yakasındaki Kırklareli populasyonu bütün Anadolu populasyonlarında farkl bulunmuş (P <0.05) ve C soy hattı ile benzer alelsel içerik ve heterozigotluk düzeyi göstermiştir. Ortalama alel sayısının (Lokus başına: 14.6) M (Lokus başına: 6.4), C (Lokus ba şına: 9) ve A soy hatlarınınkinden (Lokus başına: 13.4) yüksek olması ve nadir görülen alellerin varlığı Anadolu’nun Ruttner’in belirttiği gibi (1988) Yakın Doğu balarısı populasyonları için bir gen merkezi olduğunu desteklemektedir. Mikrosatelitler ana arı üretimi kalite kontrolünde değişik ırk ve ekotiplerin tanımlanması ve ayrıştı- rıImasında ümit verici görünmektedir.
Anahtar Kelimeler: Anadolu; Apis mellifera; C soy hattı; Mikrosatelit; O soy hattı; Türkiye; balarısı
Beyazkovan Arıcılık Bir başka WordPress sitesi