Son üç yıldır küresel ısınma nedeniyle arıcıların genel yakınmasından biriside arıların kış salkımına girmediği yolunda olmaktadır.
Eski alışkanlıklarımızdan dolayı kovanlarımızın uçma deliklerini genelde güney yönüne çevirip kışlatmaktayız.

Güneye dönük olduğundan kış aylarının eğik olan güneşten kovan ısısı ve içeriye giren sıcaklıktan dolayı arılar salkıma giremiyorlar.

Acaba önümüzdeki yıllarda hava durumu böyle giderse kovanlarımızın uçma deliklerini bu gün yaptığımızın tam tersine kuzeye doğru çevirip, kovanlarımızı soğuklattırıp, daha erken salkıma girmesi sağlasak ve daha uzun süre salkımda kalmasını sağlasak nasıl olur.

Orta güçlü ve güçlü kovanların soğukta daha uzun süre kalması besleme bakımından bir sıkıntı yaratmayacağını düşünüyorum.

Kovanlarımızı erken baharda istediğimiz zamanda ağızlarını yeniden güneye çevirebiliriz, arıların kontrollu gelişmesini sağlayabiliriz.

Saygılar.

Evet kovan uçma delikleri kuzeye bakınca daha avantajlı sanki.

Benim kovanlar sehven kuzeye bakıyor

Benim arıların, kovanları güney doğuya bakan diğer arkadaşların arıları ile ciddi davranış farklılıkları var.

Arılıkta hava durumu 8-10 derece gösterdiği günlerde öbür kovanlarda gözle görülür ciddi arı uçuşu oluyor ama benim kovanlarda tek arı dışarı çıkmıyor.

10 gün önce havanın 18 dereceye yaklaştığı bir günde diğer arkadaşlar arılarını açtı, açık kapalı yavru vardı. Bazı kovanlar yavruyu 3-4 çerçeveye yaymıştı.

Fakat benim kovanların bazılarında sadece merkez çerçevede günlük yumurta görebildim. Çoğu henüz yavru işine başlamamıştı.

Uçuşu bol olan kovanlardan bazılarında bu haftasonu henüz gelişimini tamamlamamış arıların atıldığını gördük. Muhtemelen havanın birden soğumasıyla üşüttüğü pupaları dışarı atıyor.

Murat bey hayırlı akşamlar.
Busene yaşadığım bir olayı anlatayım.Bizde arazı musait olmadığından üç adet kovanı ayrı biryere koydum,sonbaharda arı durumları eşitti.
Kovanlardan birinin kapama demiri gözün önüne düştü ve kovan çıkış deliği birsantımkadar ilerden kapandı yanı kovan üçüşdeliğindendirek dişarısı gözükmedi ve ruzgarda içeri vumadı.
Geçen o arıları kontrol ederken önü kapalı olan kovanda asker sayısının öbürlerinden daha fazla olduğunu gördum.
Düşüncem bukovan direk güneşi görmedi ve çalışma olmadı ondanmı güçlü kaldı.
Seneye başka birkaç kovanda deneyeceğim.
Sizin kuzeye bakma fıkrıne katılıyorum doğru olabilir.

(m.çakır. sizinyazıile aynı anda yazdım, okumadan )

Vallahi Es-es'te nereye bakarsa baksın -17 görünce hepsi salkım saçak oluyorlar.

Geçen yıl yaptığımız bir gözlemi bu yıl 1 kez daha doğrulatabilirsek o zaman çok daha rahat söylenebilir ama...

Bizler kışlama alanı olarak soğukta kışlıyor ve erken baharda bir çoğumuzun bildiği vadiye gidiyoruz.

Bir de yakın tanıdığımız arkadaşlarımızdan vadi de kışlayanlar var.

Ancak vadideki arılar ilk başlarda bizden daha hızlı gelişiyorlar. Bir an geliyor ve vadide kışlayanlarda ani bir kadro çöküşü oluyor.

Vadideki kış sonu uçuş günü sayısı ile bizlerin kışladığı bölgedeki uçuş günü sayısı farklılığının bunu yarattığını düşünüyoruz.

Tam kışlama pozisyonunun soğuk bölgelerde yapılması gerektiği konusunu; bu yıl da aynı trendi görürsek çok rahatlıkla söyleyebiliriz.

Almanca'dan çeviri bir kitap var. Yazarı Franz Lampeitl, burada Es-Este yaşadığınız tecrübeyi destekleyen bir bölüm var.

İzolasyonu çok iyi olan, kuytu yerlerde kışlatılan kovanlarda kışın yavru atımının devam ettiğini, böyle kovanlarda ilkbaharda ani kadro azalmaları oluştuğunu söylüyor.

Yazar ani kadro azalmasının sebebi olarak yavrulama faaliyetinin devam ediyor olmasını gösteriyor. Çünkü bakıcı arıcılar kış boyunca yavru ile uğraştıkları için yıpranıyor.

KUZEY Mİ?!!!
Denizlerin iklimi etkilediği bölgelerde, arıların kış boyunca salkıma girmediğini yaşayan arkadaşlar anlatıyorlar. Polen gelişi, su taşıma ve yavru faaliyetleri devam ediyor. Bu bölgelerde arkadaşlarımızın yaşadıkları bölge arıcısına faydalı olabilir. İsterlerse girişleri kuzeye çevirebilirler.
Arıcılığa yeni başlayan arkadaşların bir âdeti var. Her duyduklarını ve gördüklerini tüm arılarında uygulamaya kalkabiliyorlar. Yeni arıcılara tavsiyem, her gördülerini ve duyduklarını uygulamaya kalkmasınlar.
Sivas gibi karasal iklimin görüldüğü, bazen üç hafta aralıksız dondurucu soğukların yaşandığı yerlerde kovan girişini kuzeye çevirmek bence imkânsız. On bir arısını güneş görmeyen, ısı yalıtımı iyi olmayan, kapalı ve soğuk bir yerde kışlatan bir arkadaşımız vardı. Kovan girişlerini tamamen kapatan buzu ara sıra testere ile keserek arılarını kurtarmıştı.
Soğuk günlerin sonunda, yiyeceğin bittiği çıtalardan diğer çıtalara geçebilmek için kovan içi ısısının armasına ihtiyaç var. Isının arması için, girişin bulunduğu, güneye bakan yüzeyleri koyu renklere boyamak ta oldukça faydalı oluyor.
Arıların solunumu sonucu ortaya çıkan nem, kovanın yüzeylerinde kristalize oluyor. Buz tutuyor. Güneşin ısısı ile su damlacıkları oluşuyor. Dört derece öne eğimli olan kovan girişinden dışarı akıyor. Güneye bakan kovanlarda bu suyun kovan tabanını ıslattığını, yere aktığını veya buharlaştığını görüyoruz. Yüksek rakımlı yerlerde, kuzeye çevrilecek kovanlarda buz tutarak girişleri kapatacağını, arıların havasız kalarak öleceklerini düşünüyorum. Güney cepheli ev ile kuzey cepheli ev arasındaki farkı yaşayanlar iyi bilir.
Kuzey rüzgârının zararlarını düşünmek bile istemiyorum.
Yine en iyisi Arıcının Takvimi – Kışlatma Çalışmalarını okuyup, uygulamaya devam etmek