Ana arı üretmek arıcıya ne kazandırır ? sorusuna ayrıntılarına bakmayıp yüzeysel olarak bakarsak.

Önceki yıllardan beri takip ettiğimiz iyi özellikteki arımızın üretildiği kovandan yeni ana arılar üretmektir.

İstediğimiz zamanda ana üretmek

Daha kısa sürede bir kerede çok sayıda ana üretmek bunu yazarken kolonlama olayı aklıma geldi ona benzer bir olay bir kerede aynı özelliğe yakın çok sayıda ana üretmek.

Arılarımızın gelişmesini sekteye uğratmadan bal özü akımı devresine yetiştirmek.

Ne zaman olacağı pek belli olmayan oğul ile uğraşma derdini ortadan kaldırmak gibi olayları kendimize göre düzenlemek amacıyla anaarı üretim yapmak.

Burada en büyük sorun acaba en iyi özellikteki kurtçuğu bulabilecekmiyiz, yani ana arı üretmek için kovandaki arılardan daha iyi seçim yapabilecekmiyiz.

Saygılar.

Valla ben bir dr olarak dayanamadım. Genetik ıslah kontrol öyle genetik dalında mesleki eğitim almadan anlaşılacak bir olay kesinlikle değil. Şimdi gelişmiş ülkelerde imrenerek baktığımız ıslah edilmiş ana arı üreten kuruluşlar bizim ülkede varda biz ya ne gerek var ana arı üretmeyemi demiyoruz. Biz havadan oğul olarak gelen arılarla arıcılık yapan bir arıcılar topluluğuyuz genel olarak. Bu oğullarda ne çıkarsa bahtımıza misalidir hep. Ana arı üretmede amaç hiç değilse bildiğimiz beğendiğimiz bir koloninin bölgemizde oluşacak meleziyle çalışmaktır. Bu sepetten çıkan oğula göre daha yuksek bir olasılıkla beğendiğimiz koloniye yakın olacaktır.Bence tüm arıcılar şu an için ülkemizde böyle kuruluşlar olamama sı durumunda hiç değilse saldırgan arıların oğula meyilli arıların verimsiz arıların analarını sıksalar ve iyi bir koloniden ana üretseler iş bayağı bir olumluya gider. Tabiki en ideali bilimsel olarak izole bölgelerde istenen genetik ve fenotipik özelliklere sahip ana üreten kuruluşlarında ülkemizde olması ve bizlerin Almanyadaki arıcı arkadaşımız Mehmet Yüksel gibi gidip oralardan ana arı alıp arıcılık yapmamızdır ama napalımki kader işte bizim ülkemizde arabalar hep viteslidir ve üstelik kara şanzımanlıdır.

Selam arkadaşlar

Yazılanları okuyunca aklıma 1970 yılının başları geldi.

Plastik çakmaklar yeni çıkmıştı,ne büyük yenilikti!!!

Herkes plastik çakmak sahibi olmak için can atıyordu.

Ama meretin gazı ne çabuk bitiyordu be,göz açıp kapayınca bitmiş.

Tabi durum böyle olunca hemen bir meslek gelişti; çakmakçılık.

Sibopsuz çakmağa gaz da dolduruyorlardı,taş ta takıyorlardı.

Sonra dibine sibop takmaya başladılar.

Avrupalının kullanıp attığı çakmağı biz baş tacı etmiştik.

Yaklaşık 35 yıl gelmiş geçmiş,su gibi köprünün altından çok sular akmış.

Günümüzde bu meslek te miadını doldurdu yani normal olan şey oldu kullan ve at.

Şu an kaç kişi çakmak doldurtuyor?

Yani ana arı üretmeyecekmiyiz tabiki üreteceğiz.

Ne zamana kadar?

Tabii ki vakti gelene kadar.

Büyük şefin söyledikleri çok doğru o da aynı şeyi söylüyor zaten.