8 10 yaşlarındayım rahmetli dedem ilhamurlarin,gürgenlerin yarısına çıkar oralara kovan koymak için yerler yapar kovanları çıkarır oralara koyar oğul gelip konardı oraya çok merak ederdim çıkamazdımda öyle içimde merak olarakkaldı ve 1969 da babam bizi ailece ankaraya götürdü oraya yerleştik dedem vefat edince 1972 de tekrar memlekete taşındık günlerden bir gün komşu çocuklarıyla dedelerinin ormandaki arılarına gittik kapağini açtım onlar uzak duruyorlar oradan çomaklarla epeyce bal söktüm sanki içinde hiç arı yoktu gibi kapağı örtmeden oturduk balları yedik bilindiği üzre karadenizin orman gülünden(komar) balı çok yenırse insanı çarpar oracıkta 4 ümüzde 3 kardeş birde ben uyuya kaldık uyanınca akşam karanlığı olmuştu butun mahalle bizi arıyor o ankı
heyecan kovandan bal sökmek onlar içimde yer etti dededen kalan kara kovanlar dallarda çürüdü ta 20 yaşına kadar hep arıcılık hayali ile yaşadım satın almayada cesaret edemedim ot kabının üstünde boş kovan vardı oraya oğul gelip girdi bir yerlerden arıcılık kitabi buldum başladın şuruplamaya içtikce verdim hiç surubunu esik etmedin sonra 11 liraya bir fenni kovan ile 5 kabartılmış çerçeve satın aldım o amcada gelip fenniye aktardı bir idi iki oldu üç dört derken kovan olabilecek bütün kızıl ağaçları kestim kovan yapmak için bilindiği gibi tedavisi olmayan hastalık ya istanbuldada bulaştı o gün bu gün devam rabbim izin verdiği sürece

yıl 1980
babam emekli olmuş köyde oturuyor
arkadaşı ziyarete geliyor.gelirken hediye olarak arı getiriyor.babam arkadaşına diyorki bu arı ne olacak ben arıcılıktan anlamam ,arkadaşıda ben sana hediye getirdim ne yaparsan yap bal alırsın yersin diyor
bizim sülalede ne arıcılık yapan neden anlayan yok

ne babam nede köyde arıdan anlayan var babam ilçeye inip arıcılardan bilgi alıyor oyle böyle derken arıcılığı öğreniyor
bu arada ben nerdeyim yaş 15 okula gidiyorum yazın babama zorla yardım ediyorum oda bana kovan getir götür işleri yaptırıyor,dip tahtası temzliyorum.kovan taşıyorum.bu arada arılara hiç merakım yok elimden gelse dereye atacağım kovanları babamla sürekli kavga ediyoruz

oğlum diyor neden arıları sevmiyorsunniye merakın yok diy bana sitem ediyor

bende baba ne yapayım sevemedim diyorum
1999 yılına kadar böyle geliyoruz
babam vefat ediyor arılar yok pahasına satılıyor aradan 1 yıl geçiyor
bir gün eşimin köyüne gidince koyun hocası arılarla uğraşırken yolda karşılaşıyoruz

hoş beş derken konu arılara geliyor bende ona babamda arıcı idi bizde bu işle uğraşıyordk diyorum

hocanında teşvikiyle derken bir hevesle arıcılığa başlıyorum
ve 2000 yılında ilk arıyı aldık

arıları alıp akşam karanlığında köye getirdim ondan sonra ne olduysa oldu

ona sor buna sor baktık ki olacak gibi değil en iyisi arıcılık kitabı alayım dedim

ozaman arıcılık kitapları yok olsada az

tek kaynak

TÜRKİYE KALKINMA VAKFI (TKV) dergisi var

abone olduk dergiyi takibe başladık

Teknik arıcılık(nizamettin kayral-1999)

Teknik arıcılık(kemalettin şenocak-1990)

Modern Arıcılık(Muhsin Doğaroğlu-2007)

kitaplarını okuduk

ARAŞTIRMACI ARICILIKDA BU ARADA BAŞLADI

2000 yılında türkiyede ilk defa tecritli (hertarafı köpük) kovan çıkınca denemek istedim ve 2 kovan fıyatına getirttim.tahta kovanların yanına koyarak 2 yıl denedim .çeşitli nedenlerden dolayı bu kovanları bıraktım.

2000 -2002 tecritli kovan- tahta kovan denemesi

2002-2004 şerbetleme şekilleri

2004-2006 örtü tahtası-bez farkı denemesi bala ve oğula etkisi

2000-2007 rulamit-va -perizin-oksalik asit denemeleri aradaki farklar

2002-2007 melezlenme sorunları

2002-2007 bölgeler arası arı transferinin sonuçları zararları

2002-2007 kafkas arısının çeşitleri ekotipleri

2005-2007 bal verimini etkileyen nedenler

2000-2007 yılları arasında arılarla ilgili birçok denemeler yaptım

denemeler devam edecek

ve bu günlere geldik bu yıl 7 sene olacak
şu anda babam nekadar haklıymış teşke onu dinleseydim diye düşünüyorum
bazen arıcılığı bırakmak istiyorum o beni bırakmıyor

anladımki arıcılıktan vazgeçmek imkansız

bundan 8 yıl önce bir oğul bahçedeki erik ağacına salkım yapmış.gördüm. arıcılık yapan birini çağırıp oğulu aldırmak istedim getirdim. çok eski bir sepetle eve geldi. oğulu sepete aktardı.yanda küçük bir oğul daha vardı. onuda içine attı.bir savaş arının bir bölümü telef oldu. ters çevirdi. sepetin kenarları açık. bizde arıcılık konusunda kocaman bir sıfır. dışarı kase içine şerbet vermemizi söyledi. bizde verdik. dışarıdan arılar da geldi. bir savaşta şerbet başında. biz arıcılığı öğreneceğiz. neyse bizim oğul çok büyük kolay bitmiyor. aradan bir ay geçti.arı iyi çalışıyor. petek büyüdükçe eski sepetin üstünden kopmasıyla bizim arı tamamen telef. elde kalan 3 kg. petekli baldı. neyse arıcılığın temel kuralı herkese bu konuda güvenilmeyeceğini öğrenerek başladık.bana bunu tavsiye edenin 200 kovan arısı var. adam herhalde potansiyel bal müşterisi olarak bizi gördü. neyse sonra babam ağaç biçtirmek için marangoza gidince 2 adet kovan satın almış bu olaydan 2 yıl sonra dayımın bahçedeki ceviz ağacına bir oğul gemiş, onunda arıya çok fazla allerjisi var görünce beni aradı. 1 oğuldan şu an 10 kovan arı yaptım. tabiki önce bu konuda kursa katılıp belgemi aldım ve köydeki arkadaşlarıda bu işin içine soktum. şu an benimle birlikte başlayıp 70- 80 kovan yapanlar bile oldu. ben işim gereği 20 kovandan fazlasını yapmayı şimdilik düşünmüyorum. herkese bu eğelnceli ve müthiş işi tavsiye ederim. ben onların başına gidince dünyam değişiyor.

Yaklaşık 40 yıl öncesi.Yaşım 8-9.Arıcılık yapmaya karar verdim.Kovan kolay da arıyı nerden bulacağız.Mukavva kutunun önüne bir delik içine de birkaç damla şekerli su işte sana harika bir fenni(!) kovan.Elde naylon torba başladık çiçeklerden arı yakalamaya.Yakalanan arı doğru kovanın içine. Tabii arının çoğu bizi sokuyor.Her tarafım sokulmuş ama ne gam, arıcılık yapacağım karar verdim bir kere.Saatlerce uğraşırdım her tarafım sokulmuş bir de bakarım ki benim fenni kovanda hiç arı yok.Hayret halbuki ne güzel bir kovan(!) yapmıştım.İçine şekerli su bile dökmüştüm.Kovanımın neden çalışmadığını uzun süre anlayamamıştım.
Aradan 40 yıl geçti geldik 2007 ye. İstanbul/Kumburgaz da bir parça arsa alıp bir hobi bahçesi kurdum.Tavus kuşları,sülünler,hindiler,tavşanlar,tavuklar,keçi vs.pekçok çeşit hayvan var.Dedim içimde kalmasın arı da alayım.Ocak ayında 2 kovan arı aldım.Hemen internetten ve bazı kitaplardan başladım hızla öğrenmeye.Gördüm ki bu iş mukavva kutudan kovan yapmakla olmuyormuş.Şu an 5 kovanım var.Son iki ayda arıcılık konusunu internetten araştırdım.Tabi öğrendiklerimi öncelikle Beyaz Kovan ve benzeri forumlara borçluyum. Hala öğreniyorum.Biliyorum daha yolun başındayım.Hepinize teşekkür ederim. Yaptığınız ve yapacağınız yardımlar için.Sait Işık

Ben ortaokul çağlarındayken dedem tayini çıkan ormancıdan iki kovan alarak arıcılığa başlamıştı.Arıdan pek anlamazdı.Baktırmak için köydeki diğer arıcıları çağırırdı.Bende arılara uzaktan bakar bakar dururdum.İleriki yaşlarda arı alacağm hiçte aklıma gelmezdi.Dedem rahmetlik oldu.Arılara bakacak kimse olmadığından arılarımız sönmüştü.Aradan bir kaç yıl geçti.Ziyaret ettiğim arkadaşlardan arıcılık yapanlar vardı.Onları gödükçe heveleniyordum.Tabiki onların teşvikide oldu.İki arkadaşım beni ziyarete gelmişti durumu arkadaşlara anlattım.Arkadaşlar hemen gidiyoruz dediler .Nereye?... Arı almaya...Felan köyde satılık arı var sana alalım dediler.Gittik köye arılar bakımsız sana yaramaz dediler.Yanımzdaki arkadaşlardan bir tanesi sana ben 4 kovan arı veririm dedi.Tamam siz bilirsiniz dedim.
Bir gece arkadaşlar taksiye atmışlar 4 kovan aldılar geldiler.İçimde bir sevinç ,bir heyacan anlatamam!....Yıl 1999 O gün bu gündür arıcılıkla uğraşmaktayım.Çalıştığım için fazla uğraşamıyorum.Fırsat buldukça yanlarına büyük bir zevkle gidiyorum.Bu bir tür hastalık ne yapalım?

Merhaba Yıl 2005

Ben Kur'an-ı Kerim 'in türkçe mealini okurken
Nahl suresi 68. ve 69 ayetler
tam olarak hatırlamıyorum ama hatırladığım kadarıyla şöyle diyordu.

-"Biz arılara ağaçlara, dağlara ve insanların yaptığı kovanlara yuva yapması için emir verdik. Balı da şifa kaynağı yaptık."

Kur'an-ı Kerim de balın şifa kaynağı ve arılara yapılan kovanlara girmesi için Allah tarafından bildirildiğini görünce başladım arıları araştırmaya. Evleneli 4 ay olmuştu.
Neyse kayınpederle muhabbet sırasında Kur'an-ı Kerim de böyle diyor dedim ve arıcılık yapmalı, nereden bulabiliriz dedim.
İyi oalacak hastanın ayağına doktor gelirmiş yaa bizimkiside öyle oldu.
Kayınpeder arıcılık yapacaksan bizim 6-7 kovan var tarlada öldümü kaldımı bilmiyorum ben bu aralar fazla ilgilenemedim dedi. sen bak deyince tamam dedim.Seviçten havaya uçacaktım neredeyse.
Bu arada kayınpederim 25 yıl arıcılık yapmış. 25 -30 kovan 50 kadar üstlük arıcılık malzemeleri 30- 40 kg. ham petek yani tam bir ganimet bulmuştum.
Tarlada kovanlardan ikisinde arı kalmıştı. onlarda öldü ölecek. Başladım şerbetlemeye ta ki Ağustos ortasına kadar. şimdi 20 kovan var.

Benim başlama hikayemde böyle. Hastalık bizede bulaşmıştı artık. Ama tatlı ve güzel bir hastalık. Hadi herkese bereketli sezonlar Hüseyin GÜREL<br><br>Düzenleyen: huseyn75, :: 29/05/2007 08:04