YALANCI ANADAN VE YUMURTLAYAN İŞÇİLERDEN KURTULUŞ YOLU

Muratakın Bey haklı, yazımda yalancı anadan kurtuluş yollarını tam olarak anlatmamıştım. Önceki yazımda daha çok katılmadığım görüş üzerine yorum yazmıştım. Burada acemi arıcılar için yapılacak işleri sırasıyla açıklamaya çalışacağım.

1.Kovanda ana arının olmadığı, günlük yumurtaların düzenli dağılmadığı, yumurtaların gözlerin tabanına muntazam bir şekilde bırakılmadığı hatta bazı gözlerde 3-5 veya daha fazla yumurta bulunduğu görülürse, kapanmış olan gözlerin işçi gözlerinin arasında olduğu ve fazladan çıkıntı yaptıkları tespit edilirse; koloninin anasız kaldığına, işçi arı veya arıların yumurtladığına, böyle giderse çıkacak erkek arıların koloninin kısa süre sonra sönmesine sebep olacağına hükmedilir.

2-Boş bir kovana bir adet ballı-polenli çıta, ikinci sıraya çıkış başlamış kapalı yavrulu bir çıta, yanına da kabartılmış ve mumlu bir- birkaç çıta konur. Çıtaların üzeri sıcaklığın ve nemin muhafazası için bezle- naylonla örtülerek kovanın boş kısmı ile irtibatı azaltılır. Üst örtü olarak kullanılan şeyler de örtülmeye devam edilir. Varsa yedekte bulunan yada satın alınmış bir yumurtlayan ana arı yada kapanmış bir ana memesi çıtaların üzerine- arasına yerleştirilir. Hiç biri yoksa üzerinde sadece bir miktar günlük yumurta bulunan bir çıta, ballı çıta ile çıkış başlamış çıta arasına sıkıştırmadan yerleştirilir. Yeni ana yapmaları beklenir. Kovan girişi 2-3 santime kadar düşürülür.

3-Yalancı ana- yumurtlayan işçilerin bulunduğu kovanın kapağı ikindi vakti kapatılarak yerinden kaldırılır. Yerine 2. maddede saydığımız özelliklerdeki yeni kovan bırakılır.

4-150-200 metre uzaklıkta arılığı görebilen açık bir alana bir bez serilir.Yalancı ananın bulunduğu kovandaki tüm çıtalar bu bez üzerine silkelenir. Tarlacıların büyük bölümü ilk anda havalanarak eski yerlerine dönerler. Geride kalan arıların güneşten zarar görmemesi için domates kasası, sepet vb. şeylerle üzerlerine gölgelik yapılır.

5-Silkelenerek alınan çıtaların tamamı kuvvetli arılara birer-ikişer dağıtılır. Güçlü arılar yumurtaların erkek olduğunu anladıklarından söker atarlar. Kapalı gözlerden çıkan erkeklerden işe yaramaz nitelikte olanları da daha tüyleri bile kurumadan kendilerini kapının önünde bulurlar. Oğul arzusu taşıyan kovanlarda bir çıtalık erkek beslense de koloniye fazla zarar vermez.

6- Bir- iki gün sonra kafesin üzeri arı ile kaplı, göğüslerini ana arıya siper eden genç işçi arılar görüldüğünde ana arı serbest bırakılır. Birkaç saat içerisinde çıkışların devam ettiği gözlere yumurtalar bırakılmış olacağından ana arıyı besleyen dadı arılar tarafından kovana ana arı kokusu iyice yayılır. Ana arı kovana hakim olur, işçiler tarafından kovan savunması güçlendirilir.

7- Bez üzerine silkelenmiş arılar sıcaktan ve diğer çevresel faktörlerden zarar görmedikçe hemen ölmezler. Silkeleme sırasında beze damlayan balları ve kursaklarındaki balları kullanarak bir haftadan fazla yaşayabilirler. Bu arada yumurtlayamadığı için ana arı taklidi yapan işçi aralara arı sütü vermeyi de keserler.

Yufka yürekliyseniz, üçüncü gün bu araların üzerine şurup püskürtülerek karınları doyurulduktan sonra arılığa getirilebilir. Bezin iki ucu uçma tahtasına tutturularak yavaş- yavaş kovana girmeye başlarlar.

8-Kovana girmek isteyen kursağı dolu arılar fazla dirençle karşılaşmazlar. Kavga görülecek olursa uçuş tahtasına bir parça deodorant püskürtülebilir. Kokular karıştığı için kavgayı bırakacaklardır. Kendileri de daha önce kovan içi hizmetlerde çalışan arılar olduklarından hemen işe koyulurlar. Dadılık, mum kabarta, savunma ve tarlacılık görevlerine kadar yükselebilirler. Yumurtalıkları gelişmiş olan arılar da ortama uyarak diğer işçiler gibi çalışırlar. Üç gündür kovanda bir ana arı bulunduğu için inatla, gizli saklı yumurtlamaya kalkan olursa işi oracıkta bitirilir.

Bez üzerinde, fazla miktarda erkek arı varsa 7. ve 8. aşamaları uygulamaya gerek yoktur. İşçi arıların da ancak bir haftalık ömrü kalmış demektir.

Kısa yazınca derdimizi anlatamıyoruz, uzun yazınca forumda yer kalmıyor. Hakkınızı helal edin.

Ben arıcıklarımı yabana, yazıya silkelemem.



Bence,
Demet Hanım'ın tarifi doğru, Sayın Sivasi'nin gerekçeleri hariç, ayrıntılarıyla anlattığı yöntem de hem doğru, hem geçerli hem de uygulanabilir. Yeter ki ikinci maddede tanımlanan kovanı oluşturabilelim.

Bu durumda Sayın Bilgin Aydın'ın alıntıdaki yöntemi neden uygulanamasın ki?
Böyle, işçi arılar çıkarmaya başlamış bir petek koyabilirsek, o alıntıdaki yöntem de bana
pekala uygulanabilir ve geçerli bir yöntem gibi görülüyor.

62 lik nine süt veremez ama, 42 lik abla (isterse) verebilir. Tarlacı arılardan bazıları da, çıkanlı çerçeveden çıkacak olan işçiler süt verene kadar, üç beş gün önceki işlerine dönebilirler.
Vereceğimiz petekte günlük yumurta da varsa, çıkacak işçiler, bu yumurtalar larva haline gelince başlasınlar anamemesi yapmaya.

Yine de olmaz derseniz, ben arıcıklarımı yabana, yazıya silkelemem; madem ki böyle çerçeve alabileceğim kovanım var, götürür onunla birleştiririm.
Beş-on gün sonra, "Tühh! Koloni sayısı azaldı" dersem, ikiye bölerim; olmadı, üçe bölerim.

Hangi yöntemi beğenirseniz onu uygulayın, yeter ki arılarınız sağlıklı, ürünleriniz kalıntısız,
siz de mutlu ve huzurlu olun...