Sayın Bilgin Aydın,
Yazınıza alıntı yaptığınız uygulama bana göre mantıklı değil. Demet hanımın uygulamasını daha doğru buluyorum. Geçen yıllarda yaptığım uygulamadan da iyi sonuç aldım.
Kovan yeri değiştiğinde eski yerine dönen tarlacı arıların dadılık yapması bebek büyütmesi veya verilen anayı kabul etmesi çok düşük bir ihtimaldir. İşçi arının yaşam evrelerini, dadılık yaptıkları, arı sütü salgıladıkları dönemleri bir daha okursanız bu yöntemin yanlışlığını daha iyi görürsünüz.
Doğurganlığını kaybeden 60 yaşındaki ninenin süt salgılaması ve bebeği emzirmesi ihtimali sizce de ne kadar mümkün olabilir?!
150-200 metre uzağa arı silkeleme konusunda bir eksiğimiz olabilir. O da fazla miktarda arının ölüme terk edilmesi.

Bunun için de bir çözüm yolu bulunabilir. Ana arının kovanda kabulünden sonra bu arıların üzerine silkelendiği bez yerinden alınarak kovan önüne getirilebilir. Üzerine sprey şeklinde su veya kokulandırılmış şurup serpiştirilerek kovana girmelerine izin verilebilir. Ana arının feremon salgısı kovana yayıldığı için içeri giren yumurtlayan işçiler de tekrar kısırlaşırlar. Yumurtlamayı bırakmadıkları takdirde işçi arılar tarafından imha edilirler.