KAFESTEKİ ANA ARI NE ZAMAN SERBEST BIRAKILMAZ !

Teknik arıcılıkta ana arıların ikinci yılın sonunda değiştirilmesi, bu işlemin bal döneminden sonra yumurtlayan bir ana verilerek yapılması tavsiye edilir.

Geçen yıllarda yeterince bölme ve oğul arısı elde ettiğimden yaşlı analara yaşama hakkı vermeye devam ettim. Bu yıl ben de Artvin’den Kafkas melezi getirterek yaşlı anaları değişmek istedim. Bir amacım da akrabalı yetiştirmenin önüne geçmek, arılığıma taze kan vermekti.

Öncelikle ana arıları yolculuk yaptıkları kafeslerden çıkararak tek başlarına tel kafeslere yerleştirdim.

Ana arıları güçlü kolonilere direk vermek yerine üç bölmeli kovanıma ikişer çıtalık bölmeler yaptım. Güçlü kovanının bir metre uzağına yerleştirdim. Tarlacı arılar eski kovanlarına döndüler. Bir saat sonra ana arı kafeslerini çıtaların arasına yerleştirdim.

İkinci gecenin sonunda ana arıları serbest bıraktım. Birkaç saat sonra çıtaları araladığımda yumak haline gelmiş arıları gördüm. Geçen yıllarda da ana arıların yüksüklerden çıkmasını takip eden günlerde benzer davranış sergilediklerini görmüştüm. Bu davranış ananın kabullenildiğini gösteren bir davranıştır. Gol atan futbolcunun üzerine çullanan futbolcuların durumuna benzetiyorum. Sevinçten ne yapacaklarını bilemiyorlardı.

Analardan bir tanesini güçlü kovanın yanında yaptığım bölmeye vermek istedim. 6+3 şeklinde bölünmüş arasında sinek teli bulunan bölme tahtası da bulunan kovanın üç çıtalık bölümünde ana arıyı kafes içerisinde iki gün bıraktım. İkinci günün sonunda tarlacılarının büyük bölümü altı çıtalık bölüme geçmişti. Yandaki girişten çalışan bölmedeki arılar ana arıyı kabullenileceğe benziyordu. Örtü bezinin açılmasından istifade eden birkaç tarlacı birden kafese saldırdı. Adeta parçalayacakmış gibi sarıldılar iğnelerini anaya ulaştırmaya çalışıyorlardı. Balını aldığımız kovanlardan çıkan sinirli arıların eldivenimizi ve maskemizi sokma hareketine benziyordu. Çok sayıda azılı suçluyu yakalayarak hapse tıkmış, sonunda oyuna getirilerek suçlularla aynı hapishaneye getirilmiş bir polise (Tango ve Keş) suçluların davrandığı gibi davranıyorlardı. Ana arının zarar görmemesi için bir başka iki çıtalık bölmeye vermek zorunda kaldım.

Bazı arkadaşlarımızın ana arının sıkıştırılmasından kasıtları bu ikinci durum ise ana arıyı serbest bırakmamalarını tavsiye ederim. Koloni yeni yüksük yapmamış, yalancı ana olduğuna dair yumurtalar da yoksa, arılar kafese iğnelerini batırmaya çalışmıyorsa, tersine göğüslerini kafese sıkıca bastırıyorlarsa ana arı kabul edilecek demektir. Serbest bırakıldığında da top şeklini almalarından, salkım oluşturmalarından, sarılmalarından korkulmamalıdır.

sayın sivasi burada çok yanlış tesbitleriniz var orada gol atmak benzetmenizin devamındaki sevinç anayı kabul etmekten ziyade o kovanınızın içinde anayı kabul edenlerin oranı kabul etmeyenlere yakın yani bir devalasyon arbede yaşanmakta.
O olayı gözlemlediğinizde müdahalede bulunmassanız o anayı kaybetmeyi göze almış olmalısınız. Eğer biraz geç müdahele ederseniz, ana arının kanatları kemirilir, uçma yeteneğini kaybeder. Bacakları kırılır, yürüme yeteneğini kaybeder. Ardından beli kırılır ve biraz taban tahtasında çırpındıktan sonra canı çıkar ve dışarı çekilmeye hizmetlileri bekler, tabii ölü olarak.
Şimdi sizin orada yapmanız gereken kesinlikle eski anaları görme şansına erişmiş ihtiyarları kovandan bütünüyele temizlemek artık nası yaparsınız bilemem.
Kalan genç arılara yumurta ve larvanın vede ana memesinin olmadığı kovana, anayı isterseniz kafeste, isterseniz farklı tekniklerle verebilir yada o kovandaki arıları anaya alıştırabilirsiniz.

"sayın sivasi burada çok yanlış tesbitleriniz var orada gol atmak benzetmenizin devamındaki sevinç anayı kabul etmekten ziyade o kovanınızın içinde anayı kabul edenlerin oranı kabul etmeyenlere yakın yani bir devalasyon arbede yaşanmakta."

Ertuğrul beye katılıyorum.Bu yıl sevinç yumağı diye düşündüğüm için müdahale etmediğim üç ana kaybettim, üstelik analar yumurtluyordu. Ana kabul ettirmekte %100 başarılı bir yöntem yok sanırım.

Bana göre de sevinç yumağı değil ölüm yumağıdır o.

Yeni ana verilmiş kovanı bir müddet rahatsız etmemek gerek, kovanda rahatlıkla kabul edildiğini gösteren davranış, ana arıyı sıkıştırmadan gezmesine izin verilmesidir.

OĞUL KOKUSU OLUŞTURMA DAVRANIŞI

2006 yılından itibaren üç ayrı yönden girişi olan dört ayrı kovanda kendi analarımı üretiyorum. Genelde iki- üç çıtalık bölmeler yapıyorum. Yüksüklerin sayısını ve yerlerini çıta üzerine işaretliyorum. Açılan memeleri gördüğümde ana arıyı mutlaka gözümle görmeye çalışıyorum. Sakat doğumları tespit ettiğimde anayı imha ederek başka bir ananın çıkmasına müsaade ediyorum. İki- üç çıta üzerinde bu gözlemleri yapmak çok kolay oluyor.

2008 yılında kullandığım ruşet kovanlarda işçi arı silkeledikten birkaç saat sonra girişlerden bıraktığım yeni doğmuş anaların da benzer şekilde kabul edildiğini tahmin ediyorum. Ananın kabulünün bir belirtisi de mum örmüş olmaları.

Benim bahsettiğim durum oğul olarak dala konan arıların da yaptığı ana arının kokusunun tüm koloniye bulaştırılmaya çalıştırılması davranışıdır. Birden fazla oğul çıksa dahi oluşan bu kokudan dolayı yerleştirildikleri kovanı rahatça bulabiliyorlar.

Ana yüksüğünden çıkan genç analar birkaç gün diğer işçi arılar gibi geziyor alternatif ana ihtimali kalmayınca ya da işçiler tarafından benimsenince işçi arılar benzer hareketler yapıyorlar. Genelde iki çıta arasında salkım oluşuyor. Biz ana arının durumunu merak ederek açtığımızda da salkımdan kopan, top şeklini alan arıları, ana arı ile birlikte kovan tabanına düşürebiliyoruz.

Yeterince gözlem yapmamış olan arkadaşlarımız bu davranışı ana arının imha edilme çalışması olarak algılayabiliyorlar. Hâlbuki ana imha edilecek olsaydı kafesten kendi ellerimle serbest bıraktığım dakikalarda bu iş biterdi.

Kafkas melezlerinin durumuna dönersek:
Bir tanesi yol yorgunu idi kafesten serbest bırakmadan önce ölmüştü.
Cumartesi günü serbest bıraktığım dört anadan bir tanesini bulamadım. Üç tanesi yumurta atarak dolaşmaya devam ediyor. Yumurtlayan analardan biri, birkaç saat sonra gördüğüm, işçi arılarla sarmaş dolaş olan ana arı idi. Dün akşam kontrol ettim. Bütün uzuvları yerli yerinde duruyor.

Hayırlı günler arıcı dostları: Bende bu konu hakkında edinmiş olduğum tecrübeyi sizlerle paylaşmak istiyorum.
Bu sene MACAHEL (Tema) ve Trabzondan getirttiğim damızlık saf kafkas ana arılarını arkadaştan edindiğim tecrübe ile çok basit bir şekilde verdim ve çokta başarılı olduğum.
Eski kovandan almış olduğum 4 çıta arıyı hemen yanına böldüm. Tarlacılar o gün için yeni konavı terk ediyor. Bir gün sonra ana arıyı kafesi ile birlikte iki çıta arasına üstten sıkışacak şekilde kovana yerleştiriyorum. Ertesi gün ana arıyı kontrol ediyorum. Eğer kovan içerisindeki işçi arılar kafesteki anayı beslemeye başlamış ise anayı kafesten çıkartıp kovana salıyorum. 10-15 dakika sonra yeniden kontrol ediyorum. Eğer bir sıkıntı yoksa (büyük ihtimalde olmuyor) o gün içinde yada ertesi günü yumurta atıyor.
Ancak bu işlemi yaparken kafes içerisindeki işçi arıları kafes içerisinden çıkartıyor, sadece ana arıyı bırakıyorum. O şekilde veriyorum.