BU YAZIYI HAYYAM İSİMLİ ARKADAŞIN BLOG'UNDAN İZİN ALMADAN BURAYA YAZIYORUM. KENDİSİNDEN ÖZÜR DİLERİM.

ARI VE SİNEK

Bir gurup arıyla sineği bir şişeye koyuyorlar. Şişenin taban tarafını ışığa doğru, açık olan ağız kısmını da karanlığa doğru yerleştiriyorlar.

Arıların hepsi ışık olan tarafa doğru üşüşüyorlar. Ama şişenin tabanı cam ve onların da yabancısı olduğu bir madde olduğundan çıkmayı

başaramıyorlar. Bu arada sinekler, şişenin ağzına doluşuyorlar ve karanlıkta dışarı çıkıp kayboluyorlar. Ağzı açık olan şişeden karanlık tarafa

doğru tek bir arı bile gelmiyor.

Camın önünde ışığa doğru çabalarına devam ediyorlar. İnsanın aklına hemen arıların akılsızca davrandıkları geliyor.

Ancak biraz derinlemesine düşününce, karşımıza dikilen gerçek çok daha farklı.

Çok basit gibi gelen bu deney beni oldukça düşündürdü.

Arıların ne kadar akıllı yaratıklar olduğunu hepimiz biliyoruz, sinekler ise malum.

Arılardan korkarız bizi sokarlar diye ama sineklerden midemiz bulanır, uzak durmaya çalışırız.

Evet, ışığa doğru yürüyenlerin önünde her zaman engeller olacaktır kuskusuz.

Onlar, engellere rağmen ışıktan vazgeçmeyenlerdir.

Ne tür engel olursa olsun önlerinde, çabalarını sürdürenlerdir.Ve bu uğurda da gerektiğinde ölebilenlerdir.

Yürek, azim, sevgi, ilkeler, dürüstlüktür bunu yaptıran. Kendine saygı, yasadığı topluma saygıdır.

Sinekler, karanlıkta sıvışan kaçaklardır, k aranlığa yürüyenlerdir, karanlık düşüncelerdir.

Şişenin ağzının karanlığa bakmasının onlarca hiç bir önemi yoktur.

Sinsi, ilkesiz, yüreksiz, korkak varlıklardır.

SADECE kendi yaşamları söz konusudur.

Nerede yemek varsa, nerede rahat yasayacaklarsa, nerede çok para kazanacaklarsa oraya giderler.

Onlar için karanlık olması önemli değildir açık ağızların, karanlık sığınaklarıdır cünkü, izlerini rahatça kaybettirirler.

Arıyı kovalamak isterseniz savaşır, engellere aldırmaz.

Amacı sadece ışığa ulaşmaktır. İğnesini sapladığında öleceğini bilerek savaşır ve değerleri için ölür.

Ama sinekler kaçarlar. Sonra yılışık yılışık tekrar dönerler kovaladığınız yere.

Her türlü pisliğe bulaşırlar, sonra da yiyeceklerinize, üstünüze, başınıza konarlar.

Arılar yumurtalarını yalnızca kovanlarına bırakırlar.

Oysa sinekler her yere yumurtlar, her yerde ürerler.

Onlar için asıl amaç çoğalmak ve yayılmaktır.



Girme şu alçakların hizmetine,

Konma sinek gibi pislik üstüne.

İki günde bir somun ye ne olur,

Yüreğinin kanını iç de boyun eğme...

Ömer Hayyam

Sayın arkadaş eline diline allahrazıolsun bu yazı çok şey söylüyor insanlara ders olsun

Bu yazı internette dolaşıyor. Daha önce görmüştüm. Kim yazmışsa güzel yazmış. Söz sanatını kullanmış ve hayvanları kişileştirmiş.
Dikkat edilirse burada gerçek arılar ve sineklerden ziyade, arı gibi üreten ve sinek gibi parazit olduğu düşünülen insanlar arasındaki fark hatırlatılmış.

?Yok ! Ben gerçek arı ve sinek arasındaki ayrımı anlıyorum? derseniz orada bir durun bakalım derim.
Arıyı bu kadar muhteşem gören bir göz ,bir sineği bu kadar hor görebilir mi?

Ben göremem , eğer görürsem bir aynaya bakmam gerekir. O zaman düşünürüm ; kendimin yada bazı insanların bu dünyaya bir sinek kadar faydası dokunuyor mu diye? O beğenmediğimiz sinek bile bizden daha çok iş yapıyor olabilir.

Güzel göremeyeceğimiz bir şey varsa insanların kendi kötülükleridir , yoksa göz her şeyi güzel görmeye dünden hazır.

Yunus Emre?nin dediği gibi ?Yaratılanı hoş gördüm, yaratandan ötürü?

Demet hanım haklısınız

Toplumda arı gibi insan ile sinek misali insanlar var. Birde varroa tipi insanlar var.

Allah cc cümlemizi arı tipi insan olmayı nasip etsin.